H.15 voorstellen die vermeden moeten worden. Elke wetgeving die liberalisering voorstaat van een geneeskundige praktijk moet onmiddellijk bevochten en verslagen worden. 

Alle geneeskundige praktijken moeten volledig behoren tot een veld van autoriteiten waarbinnen geen andere opinies moeten worden toegestaan omdat dit tot onthullingen zou kunnen leiden.     

HOME

NEXT

TEXT

   

 

Er zijn een aantal schadelijke bewegingen welke in de weg zouden kunnen gaan staan van de psychopolitieke verovering. Deze, komende uit verschillende delen van het land, kunnen vooruitgang boeken en dienen, voor dat ze dit doen, herkend te worden en uit de weg te worden geruimd.  

Er kunnen voorstellen worden gedaan door grote en machtige groepen in het land, om de zorg voor de krankzinnigen terug te geven aan diegenen die de geestelijke gezondheidszorg al eeuwenlang binnen stammen en bevolkingen in handen hadden: de priesters. Elke poging om de geestelijken de leiding te geven van de instituten moet worden bevochten op grond van ondeskundigheid en het feit dat krankzinnigheid wordt voortgebracht door religie. Het meest destructieve dat een psychopolitiek programma zou kunnen overkomen, is het installeren van geestelijken, om te zorgen voor de krankzinnigen van een natie.  

Als er krankzinnigengestichten bestaan die geleid worden door religieuze groepen, moeten deze, tot elke prijs, in diskrediet worden gebracht en gesloten. Het zou kunnen voorkomen dat de werkelijke cijfers van herstel in deze instituten wereldkundig zouden worden en dat het gebrek aan herstel in de gewone instituten hiermee zou worden vergeleken. Dit zou kunnen leiden tot een beweging om  geestelijken de leiding te geven over de zorg voor de krankzinnigen. Elk argument moet op voorhand worden bestreden om te voorkomen dat dit plaatsvindt.  

De landelijke wetgeving moet nauwkeurig worden aangepast om persoonlijke rechten voor de krankzinnigen te vermijden. Alle voorgestelde wetten of verbeteringen in de grondwet die het kwetsen van de krankzinnigen onwettig maken, moeten tot aan het uiterste bevochten worden op basis van het feit dat slechts gewelddadige maatregelen succesvol zijn. Als wetgeving de krankzinnigen zou beschermen, wat ze doorgaans niet doet, zou waarschijnlijk het gehele psychopolitieke programma in elkaar storten.  

Elke beweging om controle op de opname eisen voor krankzinnigen in te voeren of uit te breiden, zou ontmoedigd moeten worden. Dit moet volledig in handen blijven van personen, welke stevig in de grip van de psychopolitici zijn. Het moet gebeuren met een minimum aan formaliteiten en er zou geen herstel voor de krankzinnige  mogelijk moeten zijn door middel van een juridische procedure. Elke beweging die  het aantal juridische stappen aangaande opname en ontslag uit instellingen wil uitbreiden, moet ontmoedigd worden op grond van de noodsituatie. Om dit te ondervangen is de beste actie het plaatsen van psychiatrische en gesloten afdelingen in elk ziekenhuis van dat land.  

Elk geschrift van psychopolitieke aard, waarin zij zichzelf per ongeluk blootgeeft, moet worden voorkomen. Alle literatuur over het onderwerp krankzinnigheid en de behandeling daarvan moet worden onderdrukt, allereerst door werkelijke geheimhouding en ten tweede middels een taalgebruik waardoor het onbegrijpelijk wordt. De werkelijke cijfers aangaande herstel en overlijden moeten nooit op papier worden gezet.

Elke poging tot onderzoek naar het feit of de psychiatrie of psychologie nu wel of niet ooit een werkelijk herstel heeft veroorzaakt, moet onmiddellijk ontmoedigd worden en belachelijk worden gemaakt en zou elke psychopoliticus op dat punt moeten activeren. In het begin zou het genegeerd moeten worden, maar, als dit niet mogelijk is, zou het totale gewicht van elke psychopoliticus in die natie in de strijd moeten worden geworpen. Elke mogelijke tactiek zou moeten worden toegepast om dit te voorkomen. Om het te weerleggen moeten er ogenschijnlijk technische papieren bestaan, met enorme aantalen genezingen veroorzaakt door de psychiatrie en de psychologie. Waar mogelijk moeten percentages van genezingen, het maakt niet uit hoe fictief, verwerkt worden in wettelijke papieren die daarmee een achtergrond van “bewijs” vormen waarmee onmiddellijk elke poging weerlegd moet worden om iemand te vinden die ooit geholpen is door de psychiatrie of psychologie.  

Wanneer de communistische banden van een psychopoliticus onthuld zouden worden, moet dit worden toegeschreven aan zijn eigen onzorgvuldigheid en hijzelf moet onmiddellijk worden gebrandmerkt als een excentriekeling binnen zijn eigen beroepsgroep.   

Schrijvers die trachten om het beeld van een samenleving onder dwang en complete geestelijke controle te schetsen, moeten in de richting van schande of zelfmoord gedreven worden, om hun werk in diskrediet te brengen.  

Elke wetgeving die liberalisering voorstaat van een geneeskundige praktijk moet onmiddellijk bevochten en verslagen worden. Alle geneeskundige praktijken moeten volledig behoren tot een veld van autoriteiten waarbinnen geen andere opinies moeten worden toegestaan omdat dit tot onthullingen zou kunnen leiden.  

Bewegingen om de jeugd te verbeteren moeten worden geïnfiltreerd en corrupt worden gemaakt omdat deze in de weg zouden kunnen staan van campagnes die jeugdcriminaliteit, verslaving, drankmisbruik en seksuele promiscuïteit  veroorzaken bij de jeugd.   

Communisten die werkzaam zijn in de kranten en radiowereld moeten waar mogelijk door psychopolitici worden beschermd tegen personen die ze aanvallen. Op hun beurt moeten zij ertoe gebracht worden om zoveel mogelijk publiciteit te besteden aan psychopolitieke acties onder de noemer van “wetenschap”.  

Het bestaan van een geneeskundige groep die toegewijd is aan het verstand moet niet worden toegestaan binnen de grenzen van Rusland of één van haar politiek of economisch gebonden landen. Alleen de praktijken die goed bevonden zijn voor de psychopolitieke doeleinden mogen voortbestaan ten bate van de regering of tegen vijandelijke gevangenen.  

Elke poging om psychiaters of psychologen buiten de gewapende krijgsmacht te sluiten, moet worden bestreden.  

Ieder onderzoek naar een “zelfmoord” of een plotselinge geestelijke aftakeling van politieke leiders van een natie mag alleen door psychopolitici of hun volgelingen worden gedaan, of de psychopolitiek nu verantwoordelijk is of niet.  

Dood en geweld tegen personen die het communisme in een natie bestrijden moet als verboden beschouwd worden. Gewelddadige acties tegen zulke personen kunnen hun martelaarschap in de hand werken. Alleen smaad en beschuldigingen van krankzinnigheid zouden moeten worden gebruikt en uiteindelijk zouden ze aan  de zorg van psychopolitici, zoals psychiaters en gecontroleerde psychologen, toevertrouwd moeten worden.