H.08

Degradatie, shock en weerstandsvermogen.

"Omdat het er op lijkt dat in het buitenland de kerk de meest edelmoedig makende invloed is, moet elke aftakking en elke activiteit van welke kerk dan ook, op de één of andere manier in diskrediet gebracht worden...

...  Er moet dus geen permanent geloof in de kerk zijn en de macht van de kerk moet op alle mogelijke manieren worden gebroken."

HOME

NEXT

TEXT

   

 

Degradatie en ver    Degradatie en verovering zijn kameraden van elkaar.  

Om te worden veroverd, moet een natie worden gedegradeerd via allerlei oorlogshandelingen, zoals het onder de voet lopen, ertoe gedwongen worden om vernederende vredesovereenkomsten te sluiten of door de behandeling van de bevolking door de legers van de veroveraar. Degradatie kan echter veel geslepener en effectiever bereikt worden door middel van voortdurende kritiek en laster.  

Kritiek en laster is over de hele linie het beste en eerste wapen van psychopolitiek. Voortdurende en aanhoudende degradatie van de nationale leiders, de nationale instituten, nationale praktijken en de nationale helden moet systematisch worden uitgevoerd maar is, over het algemeen, de hoofdfunctie van communistische partijleden en niet van de psychopoliticus.  

Het onderwerp van laster en degradatie voor de psychopoliticus is de mens zelf. Door een aanval op het karakter en moreel van de mens zelf en het, middels het bederven van de jeugd, voortbrengen van een algemeen gevoel van degradatie, wordt het beheersen van de bevolking aanzienlijk gemakkelijker.    

Er bestaat een neergaande lijn van degradatie welke tot het punt leidt waar de weerstand van een individu bijna op zijn einde loopt en elke plotselinge actie in zijn richting hem in een staat van shock brengt. Op dezelfde manier kan een krijgsgevangen soldaat beledigd, verloochend, belasterd en neergehaald worden tot de geringste beweging van degenen die hem gevangen houden voldoende is om hem te laten terugdeinzen. Op dezelfde manier zal het geringste woord van degenen die hem gevangen houden ervoor zorgen dat hij gehoorzaamt of zijn loyaliteit en geloof verandert. Door een gevangene afdoende te degraderen kan een gevangene ertoe gebracht worden om zijn landgenoten in dezelfde militaire gevangenis te vermoorden. Experimenten op Duitse gevangenen hebben onlangs aangetoond dat reeds na zeventig dagen smerig voedsel, weinig slaap en nauwelijks bewoonbare huisvesting, de kleinste beweging naar de gevangene toe al een shock bij hem veroorzaakte, die hem over de drempel van zijn weerstandsvermogen heen duwde en ervoor zorgde dat hij hypnotisch alles binnen kreeg wat er tegen hem gezegd werd. Het is dus mogelijk om in een complete gevangenis met duizenden militairen een staat van volledige onderdanige gehoorzaamheid te bereiken, zonder ze persoonlijk te hoeven benaderen, om hun loyaliteiten te perverteren en hen te implementeren met toereikende commando’s om hun toekomstige gedrag zeker te stellen, zelfs als ze weer werden overgedragen aan hun eigen groep.  

Door het verlagen van het weerstandsvermogen van een persoon, groep of natie, door middel van constante degradatie en laster, is het dus mogelijk om een shock te veroorzaken waarin elk gegeven commando ontvangen wordt.  

Het eerste wat gedegradeerd moet worden in elke natie is de toestand van de mens zelf. Naties met een hoog ethisch niveau zijn moeilijk om te veroveren.

Hun loyaliteit wankelt niet makkelijk, de verbondenheid met hun leiders is fanatiek en wat ze gewoonlijk hun ‘spirituele integriteit’ noemen, kan niet met dwang worden geschonden. Het is niet efficiënt om een natie in zo’n geestestoestand aan te vallen. Het is het eerste doel van de psychopolitiek om die geestestoestand te verminderen tot het punt waar hij kan worden gecommandeerd en onderworpen. Het eerste doel is dus de mens zelf. Hij moet gedegradeerd worden van een geestelijk wezen tot een dierlijk reactiepatroon. Hij moet zichzelf beschouwen als een dier, slechts in staat tot dierlijke reacties. Hij moet zichzelf, noch zijn vrienden beschouwen als in staat tot ‘geestelijk weerstandsvermogen’ of edelmoedigheid.  

De beste manier om degradatie tot stand te brengen is het in de eerste plaats propaganderen van de “wetenschappelijke benadering” van de mens. Er moet steeds aangetoond worden dat de mens een mechanisme is zonder individualiteit. Een bevolking die onder aanval ligt, moet geleerd worden dat individualistische reacties het product zijn van geestelijke stoornissen. De bevolking moet ertoe gebracht worden om te geloven dat elk individu onder hen die, op welke manier, of in welke vorm dan ook, opstandig is tegen onze inspanningen en activiteiten om het geheel te onderwerpen, beschouwd moet worden als een gestoord persoon wiens excentrieke gedrag neurotisch of krankzinnig is en dat hij onmiddellijk behandeld moet worden door een psychopoliticus.   

De optimale omstandigheid in zo’n degradatie programma zou zich richten op de strijdmacht van een land, om hen snel weg te leiden van elke andere overtuiging dan dat de ongehoorzame persoon onderworpen dient te worden aan een “geestelijke behandeling”. De onderwerping van een bevolking kan slechts falen als deze rebelse individuen wordt toegestaan om hun individuele invloed te verspreiden over hun medeburgers en in hen de rebellie te doen ontvlammen door een beroep te doen op hun edelmoedigheid en vrijheid. Tenzij deze rusteloze individuen worden vernietigd en in handen worden gegeven van psychopolitici in een vroeg stadium van de verovering, zullen er tijdens de verovering alleen maar moeilijkheden ontstaan.  

De regeringsfunctionarissen, studenten, adviseurs van uitgeverijen en entertainers moeten allemaal onderwezen worden, met welke middelen dan ook, in het absolute geloof dat de rusteloze, de ambitieuze en de natuurlijke leiders, allen lijden aan een omgevingsonaangepastheid die alleen genezen kan worden wanneer hij zijn toevlucht zoekt tot psychopolitici in de gedaante van geestelijke genezers.  

Door op deze manier het algemene geloof in de staat van de mens te degraderen, wordt het relatief eenvoudig om, in samenwerking met de economische verschillen veroorzaakt in een land, de burgers, de één na de ander, uit elkaar te drijven, door twijfels over de wijsheid van hun eigen regering te laten ontstaan, totdat ze actief smeken om onderwerping.  

De psychopolitieke onderwijsprogramma’s moeten over de hele linie de jongeren uitselecteren die de toekomstige leiders van een land zullen worden en hen opleiden tot ze overtuigd zijn van de dierlijke natuur van de mens. Dit moet dus tot de trend gemaakt worden. Boven alles moet hun geleerd worden dat de overleving van de mens ligt in zijn grondige aanpassing aan zijn omgeving.  

Dit onderwijsprogramma in het veld van de psychopolitiek kan het best tot stand gebracht worden door een verplichte opleiding in een onderwerp zoals psychologie of andere geestelijke praktijken en zich ervan te verzekeren dat elk breed psychopolitiek opleidingsprogramma gesuperviseerd wordt door een psychiater die als psychopoliticus getraind is.  

Omdat het er op lijkt dat in het buitenland de kerk de meest edelmoedig makende invloed is, moet elke aftakking en elke activiteit van welke kerk dan ook, op de één of andere manier in diskrediet gebracht worden. Religie moet uit de mode raken door op brede schaal, via de psychopolitieke indoctrinatie, aan te tonen, dat de ziel niet bestaat en de mens slechts een dier is. De leugenachtige mechanismen van het Christendom heeft de mens aangezet tot onnozele goede daden. Door hun te leren dat er een leven na de dood is, wordt de angst voor de gevolgen van moedige daden tijdens dit leven, dus verminderd. De angst om te handelen moet aanzienlijk worden vergroot als een bevolking gehoorzaam moet zijn. Er moet dus geen permanent geloof in de kerk zijn en de macht van de kerk moet op alle mogelijke manieren worden gebroken.  

De psychopoliticus zou in zijn degradatieprogramma twijfel moeten zaaien over elke diep religieuze familie en wanneer er zich in dat gezin iets van neuroses of psychoses voordoet, moet de oorzaak daarvan gelegd worden bij hun religieuze bindingen. Religie moet gelijk gesteld worden aan neuroses en psychoses. Diep religieuze mensen zouden steeds minder en minder verantwoordelijk gehouden moeten worden voor hun eigen geestelijke gezondheid en steeds meer en meer overgegeven moeten worden aan de zorg  van de dienaren van psychopoliticus.  

Door het perverteren van de instellingen van een natie en het voortbrengen van een algemeen verval, door bemoeienissen met de economie van een natie tot  gebrek en depressie ontstaan, zullen er slechts lichte shocks nodig zijn om bij een gehele bevolking een gehoorzame reactie of een hysterie te veroorzaken. Alleen al de dreiging van een oorlog, de dreiging van rondvliegende bommen, kan ervoor zorgen  dat de bevolking om vrede smeekt. Het is een lange en moeilijke weg voor de psychopoliticus om deze gemoedstoestand binnen een hele natie te bereiken, maar er zou op zijn hoogst slechts twintig tot dertig jaar nodig zijn om het hele programma uit te voeren; we hebben de wapens in handen om het doel te bereiken.

 

toevoeging  van de vertaler.

De psychiatrische plannen om religie, politiek en het publiek meer “van deze tijd” te maken, werden bevorderd door de oprichting van de World Federation for Mental Health (WFMH).   Een rapport van de WFMH uit 1948 beweert:

“...Het gezin is op dit moment één van de belangrijkste obstakels voor een verbeterde geestelijke gezondheid en moet  waar mogelijk worden verzwakt, om individuen in het algemeen en kinderen in het bijzonder te bevrijden van de dwang van het familieleven.”[i]



[i] Op. cit., Brock Chisholm, pp. 7-9.